Weerzien met Mithra en Rashnu.

Weet je wat zo fijn is, hier aan tafel met ons drieën, zei Zoroaster op het einde van het etentje? Wij zijn drie mannen die langer dan veertig jaren geleden een tijdje samen op schoolbanken hebben gezeten en nu, op het moment dat we bijna zestig gaan worden, hebben we elk een mooi en rijk verhaal te vertellen! Het was een constatering die meeval uitlokte. Eerder had Mithra verteld dat hij na enkele jaren als backbencher in een grote multinational zich een beetje uitgerangeerd had gevoeld maar sinds kort had hij bewust een stapje teruggezet en een job als business developer aanvaard. Het gaf hem veel energie en een gevoel van herwonnen vrijheid. Weg met de grote verantwoordelijkheid, niet langer veel personeel te moeten opvolgen en geen grote managers meer die constant meekijken. Gewoon de baan op, mensen ontmoeten en deals sluiten. Sinds enkele jaren is hij samen met een nieuwe vriendin en vinden ze het geluk in dingen samen beleven, hun honden en een buitenverblijf aan zee. Negativiteit van vroeger, hij sprak erover met enig gemak en relativering.  De dingen die hij had meegemaakt waren nochtans niet min. Maar wat voor zin had het om hierin te blijven vasthangen? Mithra sprak krachtig zoals we hem kennen. Zijn positieve energie deed ons genieten van zijn gulheid. Rashnu en ikzelf zijn elkaar de hele tijd sinds de schoolbanken nooit uit het oog verloren. Ik ken zijn verhaal dus goed. Net zoals iedereen heeft ook Rashnu hoogtes en laagtes gekend. Het zag er onlangs niet zo best uit want zijn bezigheid leverde de laatste tijd niet meer voldoende geld op. Zoals het Rashnu past is hij deze moeilijke periode sereen gebleven en heeft hij nooit zijn moreel kompas uit het oog verloren. Hij wist dat hij, door te volharden en hard te werken met een nieuwe activiteit, opnieuw succesvol kon worden. En inderdaad het tij keert ook voor hem. Door te werken met de nieuwste technologieën weet hij geleidelijk aan enkele nieuwe klanten te overtuigen om met hem samen te werken. Rashnu sprak met autoriteit en los van enkele van mijn relativerende grapjes luisterden wij geboeid naar zijn verhaal. Ikzelf, de “wijze” Zoroaster grapte ik, voelde me ook gesterkt de laatste maanden. Was het een toeval, maar ik heb dus ook een nieuwe baan. Waar ik de afgelopen jaren vooral leefde van mooie gedachtes en banaal gefilosofeer (en geld dat ik vroeger had verdiend), vind ik nu terug energie in een bedrijf en werk ik voor een baas. Ik had het al tijdens mijn sollicitatie gezegd, geef me geen verantwoordelijkheid over anderen maar laat me rustig inwerken in een technische materie en me verdiepen. En dat is precies wat ik nu kan doen. Mijn collega’s zijn fijne mensen en wat ik kan doen vergt een serieuze intellectuele inspanning. De verwachtingen zijn hoog en ik sta elke morgen vroeg en goedgezind op. Ik hoop dat een mentale aftakeling wat vertraagd zal worden, want daar vrees ik voor. Ik grapte over mijn relationele escapades die niet min zijn. Mithra en Rashnu luisterden geboeid en alhoewel ze het niet wilden toegeven merkte ik dat ze ook het een en ander hadden beleefd.  De sfeer zat er helemaal in, het licht van de dalende zon deed ons baden in zelfbevestigende heldhaftige roem. We voelden ons als wijze mannen en verzekerden onszelf dat we dit nog gingen overdoen!

Het zijn waardevolle momenten als deze, omringd door goede vrienden die op een gelijkaardige wijze in het leven staan, die me het vertrouwen schenken dat de toekomst voor me mooi zal zijn. Ons verhaal is nog niet op het einde, we kunnen nog enkele hoofdstukken van ons leven schrijven. Licht en waarheid, dat is wat ons zal leiden.